Kofi Annan is nog altijd de meest genoemde naam in de Kenyaanse kranten, na die van president Mwai Kibaki en prime minister designate Raila Odinga. Het blijft trouwens opmerkelijk dat Kibaki meestal met zijn achternaam en Raila juist met zijn voornaam wordt aangeduid. Maar dit terzijde. Annan is Annan, de voormalige secretaris-generaal van de Verenigde Naties, de Ghanees die bijna in zijn eentje (zo lijkt het) de crisis in Kenya vlot wist te trekken.
In de euforie van het door hem bereikte akkoord, bleef Annan een grote rol spelen in Kenya, ook al was hij al lang en breed weer naar zijn woonplaats Genève vertrokken. De nieuwe Beste Vriend van alle Kenyanen, de media noemden hem graag en vaak. Soms zelfs met de vreemdste invalshoeken.
Zo verscheen in de zaterdagbijlage van de Daily Nation het stuk met de veelzeggende titel “Suave and sexy at 50”, met daarin talloze tips voor de Kenyaanse man van 50-plus om zijn rijpere status uit te buiten en een jonge lady aan de haak te slaan. Want: “Kenyans have a lot to thank Kofi Annan for. Not only did he deliver the much sought-after peace deal for Kenyans; he also managed to make men over 50 suddenly appear to be in vogue.”
Iedere dame wil een Annan hebben, iedere man wil een Annan zijn.
De heldenverering is groot en oprecht. Zelfs op straat kun je er niet omheen. Veel matatu’s* sieren hun achterruit met een portret van hun idool. Tegenwoordig zie je veelvuldig het beeld van de Ghanees langs komen razen. Tupac heeft plaats moeten maken voor Annan.
Geen wonder dat, toen Kibaki en Raila het vorige week maar niet eens konden worden over de coalitieregering, alle Kenyanen hun blik noordwaarts richtten, richting Genève. Annan liet zich eerst niet vermurwen, voor hem waren de Kenyaanse leiders nu aan zet. Maar toen berichten naar buiten lekten dat met name het kamp-Kibaki vasthield aan een nogal onevenwichtige verdeling van de ministersposten (in aantal en in zwaarte), kwam er toch een statement uit Zwitserland. In één enkele formulering vatte de architect van het vredesakkoord de essentie van dat akkoord samen: evenwichtige machtsverdeling.
Annan heeft gesproken en haalt wederom alle voorpagina’s. En waarempel, zijn magie werkt nog steeds. Kibaki en Raila laten nog geen dag later weten dat ze er uit zijn. Zondag 6 april maken ze alle ministersposten bekend, zaterdag 12 april volgt de beëdiging van de nieuwe coalitieregering.
Niet helemaal tot tevredenheid van de media en de wananchi (burgers) overigens. De frustratie over het gebrek aan daadkracht van de eigen leiders is groot. Zo suggereert een lezer van de Daily Nation: “Why not appoint Kofi Annan the expatriate president of Kenya if it is, indeed, the case that it is he who has all the answers to the country’s political problems?”
Of al die antwoorden op de politieke problemen nou wel of niet van hem komen, Kofi Annan zal nog lang een grote rol spelen in Kenya.
Ik vraag een collega naar de schijnbaar oneindige heldenverering van Annan.
Hij antwoordt met een wedervraag: “What do you call someone more than a hero?”
“A saint? Maybe God?” suggereer ik.
“That is what Annan is to the Kenyans.”
* Matatu’s = shared taxi’s, minibusjes van particulieren die het alternatieve openbare vervoer vormen en volgens vaste routes rijden, meestal in een kamikaze-rijstijl
No comments:
Post a Comment